Public Art. Amsterdam

Agenda

Ontmoetingsplaats 21ste eeuw

Figuren en Vuur

Ladders

Krijger

Vruchtbaarheid

Totempaal

Mensen op strand met parasol

Monument voor de Vrede

Aardewerk

Zwerm

Blauwe Boog

Jongen met Haan

Papieren Vliegtuigpijl

Schaapjes

Senza Parole

Vleugelvormen

Zonder moeite niets (Het Sieraad)

Herdenkingsmonument voor slachtoffers Tweede Wereldoorlog

De Wending 666/999

Vriendschapsbanden

Boegbeeld

Ankh

Het Molecularium

Vierwindstrekenbrug

Zonder titel (hekwerk poort)

Home is where the heart is: de potkachel

Kunstverkeersborden

Ballonnen

Silhouetten

Muurschildering 50 jaar Molenwijk

Woezels

Flyways

Ontmoetingsplaats

Zilveren Manen

Poort van Nieuwendam

BOLD TOREN BOUWMATERIALEN

Live tour Schrijvers en de Stad: Rashid Novaire

>> Speciale editie<< Live tour Schrijvers en de Stad: Fiep van Bodegom

Live tour met Schrijvers en de Stad: Alma Mathijsen

Schrijvers en de Stad: Chris Keulemans en Massih Hutak

Schip van Slebos

How to Kill a Tree, Edward Clydesdale Thomson

Walid Siti – Framer Framed

Sunday Seminar Pay Attention Please! curating the city

Officiële opening Pay Attention Please!

Fietstunnel station Amsterdam CS

IJ-boulevard

Spanje Monument 

Twee Beelden

De 7 poorten

De Muur

ADM monument

Noordbeeld

Ontmoetingsplaats

Observatorium

De Ceuvel

Gedenkteken Atatürk

NDSM-Werf

Ferrotopia – Stichting NDSM-werf

The First Turk Immigrant or The Nameless Heroes of The Revolution – Framer Framed

Johann Arens – Findings on Palpation (Extended Matter IV) – P/////AKT

Amsterdam Magisch Centrum Kunst en tegencultuur 1967-1970 – Stedelijk Museum Amsterdam

Strike A Pose – Framer Framed

Monument for the White Cube

Monuments to the Unsung – Framer Framed

GET LOST – art route, diverse kunstenaars

Silent Scream – Framer Framed

Ode aan de Bijlmer – CBK Zuidoost

De Appel

Untitled (You Don’t Have To Be Here) 

Brace for Impact, Node #6

Sami

Wegwerphuisje

Groot Landschap

Klimmuur

De Poort van Constant

Tuinen van West

Animaris Rhinoseros Transport

Stapeling omlaag

Tectona Grandis

De Kost en de Baat

Black Waves

De Kies

Staalmanplein

Mijn Kunst 2018 – CBK Zuidoost

Anastasis / ἀνάστασις – Oude Kerk

DOE IETS

Monument tegen Apartheid en Racisme

Nelson Mandela

Nationaal Monument Slavernijverleden

Portret van Jan Pieterszoon Coen, J.L. Vreugde

Hortus Botanicus

Monument for Martin Luther King

Gloei!

Voor de Bijen

Tussentijd

The Black Archives

Industrieel Monument

Corned Beef

Zonder titel, Man en Schaap

City Cells

Het Zandkasteel en de Amsterdamse Poort

Dolle Mina

Anton de Kom

Yellow Wings

De Lange Glijbaan

Zonder titel (Twee Schuine Naalden)

Mama Aisa

Sequin Monument

Monument Bijlmerramp

Tayouken Piss

Now, Speak!

Ruimtestructuur

Gedenkteken Steven van Dorpel

Graffiti Art in Heesterveld

Untitled (You Don’t Have To Be Here) – De Appel

De Waag

Licht

De Oude Kerk

Het Raam

Het Bankje

De Straatstenen

Het Stoepje

De Toeristengroep

Het Reclamebord

De Brug

Geluid

Lucht

De Oude Kerk

Waag Society

We Should Have a Conversation (2018) – De Appel

Zonder titel (Hildo)

Ode to Mingus; Spire; Menhir Tower

Opgelichte stoeptegels

Lady Solid

11 Rue Simon Crubellier

Primum movens ultimum moriens

Zonder titel

Your life is calling

Feestelijke beelden

De Wachter

White Noise

Brettensuite

Het Wiel

Betonreliëf

Under Heaven 02

WOW Amsterdam

Cascoland

Opstandingskerk

2 U’s naar buiten / 2 U’s naar binnen

Horse Chestnut

Zonder titel

Rembo

Mirage

Constructie met I-balken

Constellatie van klimtorens

wild care, tame neglect – Frankendael Foundation

Fiep van Bodegom

Roos van Rijswijk

Alma Mathijsen

Massih Hutak

Chris Keulemans

Rashid Novaire

Stichting NDSM – werf

Kunstroute Zuidoost

  • permanent
  • toegankelijk

Als twee naalden die door de grond heen prikken staat dit werk hier. Alhoewel dit kunstwerk er staat met als voornaamste doel op te vallen, is er ook met de argeloze lange mens in het donker rekening gehouden. Er zit een reflectortje op ooghoogte om te voorkomen dat iemand zijn hoofd stoot.

Markeringskunst
In het originele ontwerp van de Bijlmer is bewust geen ruimte voor kunst ingepland. De wijk zou een kunstwerk op zichzelf zijn en de bewoners zouden zo van het straatbeeld genieten dat geen kunstwerk daar iets aan zou kunnen toevoegen. We weten nu dat de realiteit weerbarstiger is. Al snel nadat bewoners de wijk betrokken kwam er behoefte aan kunst in de openbare ruimte. Op deze plek vroegen de bewoners specifiek om een werk dat de locatie herkenbaar zou maken, want ze konden hun huis niet terugvinden. Tot 1992 waren aan de andere kant van de weg enkel grote honingraatflats te zien, zover je kon kijken. Er was zoveel symmetrie en herhaling in de wijk dat er weinig herkenningspunten waren. Dit kunstwerk is dan ook een schoolvoorbeeld van ‘markeringskunst’ waarvan er meer in Zuidoost te vinden is. Tegenwoordig is dit een duidelijk herkenbare plaats dankzij de kavels links achter het werk waarop de bewoners zelf hun huis mochten ontwerpen.

Auto’s in de Bijlmer
Vanaf 1992 heeft er hier een rigoureuze stadsvernieuwing plaatsgevonden. Niet alleen zijn verscheidene hoogbouwflats gesloopt en vervangen door laagbouw, ook is in 2005 de autoweg verlaagd. In het eerste ontwerp voor de Bijlmer waren namelijk alle wegen boven straatniveau gepland. Als voetganger hoefde je nooit een auto tegen te komen want de wegen lagen op grote betonnen pilaren en torenden boven de straatniveau uit. De metrolijn lag, en ligt weer, boven deze autowegen. Rondom de kunstwerken De Grote Glijbaan en Mama Aisa kun je nog enigszins ervaren hoe dit geweest moet zijn. De autowegen in de Bijlmer bestonden uit brede dreven en je kon met de auto maar twee kanten op, of eruit of de gemeenschappelijke garage in. Met deze opzet wilde men een veilige en prettige leefomgeving creëren zonder overlast van auto’s. In de praktijk pakte dit anders uit. De vele tunneltjes en bruggetjes onder de autowegen creëerden onoverzichtelijke en donkere plekken waar men zich niet veilig voelde. Ook waren er onvoldoende auto’s om de garages te vullen, waardoor ook deze ruimtes onveilig aandeden en ongure types aantrokken. Soms moest men wel vierhonderd meter lopen van de woning naar de auto. Tijdens de stedelijke vernieuwing van Zuidoost zijn vrijwel alle wegen verlaagd. Het kunstwerk van Matthijs van Dam en Peter Jansen is dan ook tegelijk met de weg verlaagd.

Het oorspronkelijke doel van dit kunstwerk, het markeren van locatie, is nu niet meer noodzakelijk. De verschillende vormen van nieuwbouw geven de plaats een duidelijk herkenningspunt en zeker in tijden van Google Maps en navigatiesystemen kan vrijwel iedereen zijn weg vinden. Toch is het werk zo geliefd dat het is gerestaureerd en zijn plaats heeft teruggekregen langs de verlaagde weg. Wanneer je dit weet, roept het beeld een aantal vragen op. Zou de Bijlmer er anders hebben uitgezien als er in die tijd al zoiets als Google Maps had bestaan? Hadden we de wijk als kunstwerk op zichzelf meer gewaardeerd als het straatbeeld een minder praktische rol zou hebben gespeeld?

Meer informatie

Agenda

october