Public Art. Amsterdam

Schip van Slebos

Fietstunnel station Amsterdam CS

IJ-boulevard

Spanje Monument 

Twee Beelden

De 7 poorten

De Muur

ADM monument

Noordbeeld

Ontmoetingsplaats

Observatorium

De Ceuvel

Gedenkteken Atatürk

NDSM-Werf

De Appel

Brace for Impact, Node #6

Sami

Wegwerphuisje

Groot Landschap

Klimmuur

De Poort van Constant

Tuinen van West

Animaris Rhinoseros Transport

Stapeling omlaag

Tectona Grandis

De Kost en de Baat

Black Waves

De Kies

Staalmanplein

DOE IETS

Monument tegen Apartheid en Racisme

Nelson Mandela

Nationaal Monument Slavernijverleden

Portret van Jan Pieterszoon Coen, J.L. Vreugde

Hortus Botanicus

Monument for Martin Luther King

Gloei!

Voor de Bijen

Tussentijd

The Black Archives

Industrieel Monument

Corned Beef

Zonder titel, Man en Schaap

City Cells

Het Zandkasteel en de Amsterdamse Poort

Dolle Mina

Anton de Kom

Yellow Wings

De Lange Glijbaan

Zonder titel (Twee Schuine Naalden)

Mama Aisa

Sequin Monument

Monument Bijlmerramp

Tayouken Piss

Now, Speak!

Ruimtestructuur

Gedenkteken Steven van Dorpel

Graffiti Art in Heesterveld

De Waag

Licht

De Oude Kerk

Het Raam

Het Bankje

De Straatstenen

Het Stoepje

De Toeristengroep

Het Reclamebord

De Brug

Geluid

Lucht

De Oude Kerk

Waag Society

Zonder titel (Hildo)

Ode to Mingus; Spire; Menhir Tower

Opgelichte stoeptegels

Lady Solid

11 Rue Simon Crubellier

Primum movens ultimum moriens

Zonder titel

Your life is calling

Feestelijke beelden

De Wachter

White Noise

Brettensuite

Het Wiel

Betonreliëf

Under Heaven 02

WOW Amsterdam

Cascoland

Opstandingskerk

2 U’s naar buiten / 2 U’s naar binnen

Horse Chestnut

Zonder titel

Rembo

Mirage

Constructie met I-balken

Constellatie van klimtorens

Fiep van Bodegom

Roos van Rijswijk

Alma Mathijsen

Massih Hutak

Chris Keulemans

Rashid Novaire

FacebookTwitter
  • permanent
  • toegankelijk

Shinkichi Tajiri (1923-2009) werd geboren in Californië. Vanwege zijn Japanse afkomst werd hij na de aanval op Pearl Harbour geïnterneerd. Na zijn vrijlating voegde hij zich bij een commando-eenheid van het Amerikaanse leger. Hij vocht in verschillende delen van Europa tegen nazi-Duitsland, overleefde, en keerde terug naar de Verenigde Staten, waar hem helaas geen warm onthaal te wachten stond. In de ogen van zijn mede-Amerikanen bleef hij ondanks zijn intense diensttijd toch een ‘Jap’. Tajiri besloot het land daarom de rug toe te keren en naar Europa te gaan. Hij verhuisde naar Nederland en bouwde een succesvolle carrière op als beeldend kunstenaar. Hij is vooral bekend vanwege zijn werk in de openbare ruimte.

Dit werk heet Ontmoetingsplaats. Het is uitzonderlijk in Tajiri’s oeuvre, waarin veelvuldig knopen voorkomen van zware materialen. Dit object is niet enkel om naar te kijken, maar een plek met een duidelijk omschreven gebruiksfunctie. Hiermee haakt Tajiri aan bij een in de jaren ‘70 nieuwe stroming in de beeldende kunst, die ernaar streefde kunst zo volledig mogelijk te integreren in het dagelijks leven. Kunstwerken moesten een functie gaan vervullen in het alledaagse bestaan van mensen.

Bij verderop gelegen kunstwerken van Broersen & Lukács zien we dat ze met hun De 7 Poorten tegen de nabijgelegen moderne architectuur in wilden gaan. Hier zouden we kunnen zeggen dat het tegenovergestelde gebeurt. Ontmoetingsplaats voegt zich volledig naar het architectonische doel van de wijk. Het naoorlogse modernisme, dat kenmerkend is voor deze wijk, combineert de verwerping van bijna elke vorm van onnodige esthetisering met de noodzaak om goedkoop en veel te bouwen.

De nieuwe bouwstijl was echter ook gericht op een nieuwe vorm van samenleven, zoals blijkt uit de brochure die de gemeente Amsterdam in 1967 voor de nieuw te bouwen wijk publiceerde: ‘Door de situering van de woonblokken en het letterlijk ‘inpassen’ van de galerijen heeft de architect gestalte gegeven aan de ‘binnen-buiten’-gedachte en wil hij het saamhorigheidsgevoel van de buurt – dat zich in de andere na-oorlogse tuinsteden moeilijk ontwikkelde – in de hand werken.’

De vraag is of het nieuwe saamhorigheidsgevoel, dat zowel de architect van deze woonwijk als Tajiri met zijn kunstwerk ambieerden, ook werkelijkheid is geworden. Waar eigenheid en binding aan de lokale context zo rigoureus worden afgesneden, wordt de publieke ruimte misschien wel een ‘kamer zonder plafond’, zoals het verderop in dezelfde brochure juichend staat omschreven, maar ook zonder genius loci, de geest of ziel van de plek.

Ontmoetingsplaats markeert dan ook niet zozeer een plek in de wijk waar bewoners elkaar kunnen ontmoeten, maar meer de botsing tussen de zienswijze van de optimistische stedenbouwers van de jaren ‘50 en ‘60 en de nukkige, weerbarstige werkelijkheid van echte mensen.

Agenda

december