Public Art. Amsterdam

Agenda

Figuren en Vuur

Ladders

Krijger

Vruchtbaarheid

Totempaal

Mensen op strand met parasol

Monument voor de Vrede

Aardewerk

Zwerm

Blauwe Boog

Jongen met Haan

Papieren Vliegtuigpijl

Schaapjes

Senza Parole

Vleugelvormen

BOLD TOREN BOUWMATERIALEN

Live tour Schrijvers en de Stad: Rashid Novaire

>> Speciale editie<< Live tour Schrijvers en de Stad: Fiep van Bodegom

Live tour met Schrijvers en de Stad: Alma Mathijsen

Schrijvers en de Stad: Chris Keulemans en Massih Hutak

Schip van Slebos

How to Kill a Tree, Edward Clydesdale Thomson

Walid Siti – Framer Framed

Sunday Seminar Pay Attention Please! curating the city

Officiële opening Pay Attention Please!

Fietstunnel station Amsterdam CS

IJ-boulevard

Spanje Monument 

Twee Beelden

De 7 poorten

De Muur

ADM monument

Noordbeeld

Ontmoetingsplaats

Observatorium

De Ceuvel

Gedenkteken Atatürk

NDSM-Werf

Ferrotopia – Stichting NDSM-werf

The First Turk Immigrant or The Nameless Heroes of The Revolution – Framer Framed

Johann Arens – Findings on Palpation (Extended Matter IV) – P/////AKT

Amsterdam Magisch Centrum Kunst en tegencultuur 1967-1970 – Stedelijk Museum Amsterdam

Strike A Pose – Framer Framed

Monument for the White Cube

Monuments to the Unsung – Framer Framed

GET LOST – art route, diverse kunstenaars

Silent Scream – Framer Framed

Ode aan de Bijlmer – CBK Zuidoost

De Appel

Untitled (You Don’t Have To Be Here) 

Brace for Impact, Node #6

Sami

Wegwerphuisje

Groot Landschap

Klimmuur

De Poort van Constant

Tuinen van West

Animaris Rhinoseros Transport

Stapeling omlaag

Tectona Grandis

De Kost en de Baat

Black Waves

De Kies

Staalmanplein

Mijn Kunst 2018 – CBK Zuidoost

Anastasis / ἀνάστασις – Oude Kerk

DOE IETS

Monument tegen Apartheid en Racisme

Nelson Mandela

Nationaal Monument Slavernijverleden

Portret van Jan Pieterszoon Coen, J.L. Vreugde

Hortus Botanicus

Monument for Martin Luther King

Gloei!

Voor de Bijen

Tussentijd

The Black Archives

Industrieel Monument

Corned Beef

Zonder titel, Man en Schaap

City Cells

Het Zandkasteel en de Amsterdamse Poort

Dolle Mina

Anton de Kom

Yellow Wings

De Lange Glijbaan

Zonder titel (Twee Schuine Naalden)

Mama Aisa

Sequin Monument

Monument Bijlmerramp

Tayouken Piss

Now, Speak!

Ruimtestructuur

Gedenkteken Steven van Dorpel

Graffiti Art in Heesterveld

Untitled (You Don’t Have To Be Here) – De Appel

De Waag

Licht

De Oude Kerk

Het Raam

Het Bankje

De Straatstenen

Het Stoepje

De Toeristengroep

Het Reclamebord

De Brug

Geluid

Lucht

De Oude Kerk

Waag Society

We Should Have a Conversation (2018) – De Appel

Zonder titel (Hildo)

Ode to Mingus; Spire; Menhir Tower

Opgelichte stoeptegels

Lady Solid

11 Rue Simon Crubellier

Primum movens ultimum moriens

Zonder titel

Your life is calling

Feestelijke beelden

De Wachter

White Noise

Brettensuite

Het Wiel

Betonreliëf

Under Heaven 02

WOW Amsterdam

Cascoland

Opstandingskerk

2 U’s naar buiten / 2 U’s naar binnen

Horse Chestnut

Zonder titel

Rembo

Mirage

Constructie met I-balken

Constellatie van klimtorens

wild care, tame neglect – Frankendael Foundation

Fiep van Bodegom

Roos van Rijswijk

Alma Mathijsen

Massih Hutak

Chris Keulemans

Rashid Novaire

Stichting NDSM – werf

Kunstroute West

  • permanent
  • toegankelijk

‘Waarover hadden deze mensen het? Over kunst ja, het was alleen of hun hart niet meedeed.’

Het is een zin die je bij elk buitenkunstwerk zou kunnen stellen: ‘Wat moet kunst hier?’ Lex Horn schreef dit in zijn dagboek toen hij in 1968 in Eindhoven was aangesteld als adviseur van de Rijkscommissie voor kunstopdrachten aan de Technische Universiteit. Wat moet kunst op deze campus, ‘tussen torenhoge gebouwen die mij imponeren? Waar beelden, duidelijk hier niet voor bedoeld bang en benauwd tussen staan, naast auto’s, blik naast blik, esthetische grap, cultuurtjeskrullen’.

Lex Horn was een veelzijdig kunstenaar. Hij tekende, schilderde, maakte sgraffito’s (betonreliëfs), glasappliqués en wandtapijten. Zijn dagboeken laten zien dat hij erg kritisch was tegenover zichzelf en anderen. Maar ook schreef hij over het bestaansrecht van zijn eigen kunst.

Tijdens de wederopbouw werd in 1951 door de overheid de zogenaamde percentageregeling ingesteld. Deze regeling bepaalde dat een of anderhalf procent van de bouwsom was bestemd voor ‘decoratieve aankleding’. In een relatief korte tijd werden nieuwe gebouwen voorzien van monumentale kunst zoals glas-in-loodramen, sgraffito’s, mozaïeken en andere versieringen.

De vraag ‘Wat moet kunst hier?’ botst met het principe ‘kunst omdat het moet’ dat de overheid hanteerde. Na een eerste overleg met de Eindhovense universiteit noteerde Lex Horn in zijn dagboek: ‘Waarover hadden deze mensen het? Over kunst ja, en ze zagen die op een bepaalde manier niet onkritisch. Het was alleen of hun hart niet meedeed, hun gevoel niet.’ Toch heeft Lex Horn na deze fase van grote twijfel twee wandtapijten voor de universiteit kunnen maken.

Ook voor de technische school Hendrick de Keyser heeft Horn kunst gemaakt, een monumentaal betonreliëf. Het gebouw waar ooit ingenieurs werden opgeleid huisvest nu kunstenaars en creatieve ondernemers. Mocht Lex Horn nog leven, dan zou hij tevreden constateren dat in dit gebouw alle harten meedoen.

Meer informatie

Redactie (2002) ‘Doorsnede man’ en ‘Doorsnede vrouw’, in: Cursor 26, Eindhoven: TUe.

Agenda

augustus