Public Art. Amsterdam

Agenda

Figuren en Vuur

Ladders

Krijger

Vruchtbaarheid

Totempaal

Mensen op strand met parasol

Monument voor de Vrede

Aardewerk

Zwerm

Blauwe Boog

Jongen met Haan

Papieren Vliegtuigpijl

Schaapjes

Senza Parole

Vleugelvormen

BOLD TOREN BOUWMATERIALEN

Live tour Schrijvers en de Stad: Rashid Novaire

>> Speciale editie<< Live tour Schrijvers en de Stad: Fiep van Bodegom

Live tour met Schrijvers en de Stad: Alma Mathijsen

Schrijvers en de Stad: Chris Keulemans en Massih Hutak

Schip van Slebos

How to Kill a Tree, Edward Clydesdale Thomson

Walid Siti – Framer Framed

Sunday Seminar Pay Attention Please! curating the city

Officiële opening Pay Attention Please!

Fietstunnel station Amsterdam CS

IJ-boulevard

Spanje Monument 

Twee Beelden

De 7 poorten

De Muur

ADM monument

Noordbeeld

Ontmoetingsplaats

Observatorium

De Ceuvel

Gedenkteken Atatürk

NDSM-Werf

Ferrotopia – Stichting NDSM-werf

The First Turk Immigrant or The Nameless Heroes of The Revolution – Framer Framed

Johann Arens – Findings on Palpation (Extended Matter IV) – P/////AKT

Amsterdam Magisch Centrum Kunst en tegencultuur 1967-1970 – Stedelijk Museum Amsterdam

Strike A Pose – Framer Framed

Monument for the White Cube

Monuments to the Unsung – Framer Framed

GET LOST – art route, diverse kunstenaars

Silent Scream – Framer Framed

Ode aan de Bijlmer – CBK Zuidoost

De Appel

Untitled (You Don’t Have To Be Here) 

Brace for Impact, Node #6

Sami

Wegwerphuisje

Groot Landschap

Klimmuur

De Poort van Constant

Tuinen van West

Animaris Rhinoseros Transport

Stapeling omlaag

Tectona Grandis

De Kost en de Baat

Black Waves

De Kies

Staalmanplein

Mijn Kunst 2018 – CBK Zuidoost

Anastasis / ἀνάστασις – Oude Kerk

DOE IETS

Monument tegen Apartheid en Racisme

Nelson Mandela

Nationaal Monument Slavernijverleden

Portret van Jan Pieterszoon Coen, J.L. Vreugde

Hortus Botanicus

Monument for Martin Luther King

Gloei!

Voor de Bijen

Tussentijd

The Black Archives

Industrieel Monument

Corned Beef

Zonder titel, Man en Schaap

City Cells

Het Zandkasteel en de Amsterdamse Poort

Dolle Mina

Anton de Kom

Yellow Wings

De Lange Glijbaan

Zonder titel (Twee Schuine Naalden)

Mama Aisa

Sequin Monument

Monument Bijlmerramp

Tayouken Piss

Now, Speak!

Ruimtestructuur

Gedenkteken Steven van Dorpel

Graffiti Art in Heesterveld

Untitled (You Don’t Have To Be Here) – De Appel

De Waag

Licht

De Oude Kerk

Het Raam

Het Bankje

De Straatstenen

Het Stoepje

De Toeristengroep

Het Reclamebord

De Brug

Geluid

Lucht

De Oude Kerk

Waag Society

We Should Have a Conversation (2018) – De Appel

Zonder titel (Hildo)

Ode to Mingus; Spire; Menhir Tower

Opgelichte stoeptegels

Lady Solid

11 Rue Simon Crubellier

Primum movens ultimum moriens

Zonder titel

Your life is calling

Feestelijke beelden

De Wachter

White Noise

Brettensuite

Het Wiel

Betonreliëf

Under Heaven 02

WOW Amsterdam

Cascoland

Opstandingskerk

2 U’s naar buiten / 2 U’s naar binnen

Horse Chestnut

Zonder titel

Rembo

Mirage

Constructie met I-balken

Constellatie van klimtorens

wild care, tame neglect – Frankendael Foundation

Fiep van Bodegom

Roos van Rijswijk

Alma Mathijsen

Massih Hutak

Chris Keulemans

Rashid Novaire

Stichting NDSM – werf

Kunstroute Zuid

  • permanent
  • toegankelijk

Een kwispelende puppy heeft een hoog aaibaarheidsgehalte. Hoe zit dat met het hondje Hildo bij de ingang van het ABN AMRO-kantoor? In 1997 werd het beeld aangekocht door de kunststichting van de bank. Door zijn jolige staartje, grote flaporen en zacht ogende textuur krijg je de neiging om je hand uit te steken en het beest een aai over zijn kop te geven. Hildo is niet het eerste hondje dat Claassen in het leven heeft geroepen. Pontus, de sculptuur op het Amsterdamse Hoofddorpplein, maakt furore als buurthond en is als speelobject geliefd bij de kinderen uit de buurt. De ogenschijnlijke eenvoud en laagdrempeligheid van de hondsculpturen maakt dat zo’n beeld weggezet zou kunnen worden als opfleuring: een aankleding van een pleintje, een bloemetje in de vensterbank. Maar wanneer je je bedenkt dat dit beeld is gemaakt door een professionele en veelgevraagde kunstenaar, loont het om een tweede keer te kijken.

Het werk van Tom Claassen is niet weg te denken in de openbare ruimte van Nederland. Een paard in Utrecht, olifanten langs de snelweg en een nijlpaard in het water in Amsterdam-Oost: Claassen heeft een uitgebreid cv als het gaat om publieke kunstwerken. Hoe gaat de kunstenaar om met de dynamiek die ontstaat wanneer zijn opdrachtgevers hun zin willen doordrukken? Inmiddels heeft de kunstenaar zo veel ervaring opgedaan dat hij heeft geleerd hoe hij ambtenaren tegemoet kan komen zonder af te doen aan zijn eigen wensen. Zo zijn materiaalkosten vaak een onderwerp van discussie: door het formaat van zijn sculptuur klein te houden kan er bespaard worden op deze post. Maar ook door een dier op hoge poten te plaatsen, zoals het paard aan de Plantage in Utrecht, neemt hij als kunstenaar toch veel ruimte in zonder de materiaalkosten op te drijven – de ruimte onder de buik van het paard wordt nu immers ook geclaimd door het kunstwerk. Door het kleine formaat van Hildo is ook aanzienlijk in de materiaalkosten bespaard.

Onder kunstcritici zijn de meningen over de dieren van Claassen verdeeld. Sommigen zien het afbeelden van een dier (in plaats van een mens) als het vermijden van politiek engagement: een dier is neutraal, veel minder voorzien van culturele context dan een mens. Dieren zijn in het algemeen geliefd: kiezen voor een dierfiguur is een gemakkelijke manier om niemand te kwetsen en je publiek tevreden te houden. Anderen zien in het werk van Claassen juist een grote artistieke begaafdheid. Zijn dieren houden perfect balans tussen toegankelijkheid en ironisch commentaar op publieksvriendelijkheid. Hoe dan ook: mensen nemen geen blad voor de mond wanneer ze een kunstwerk bekritiseren dat zich in een stukje publieke ruimte bevindt dat hen aan het hart gaat, zoals de ingang van het kantoor waar je dagelijks binnengaat. Dat maakt de publieke ruimte bij uitstek een plek waar kunst kwetsbaar is, veel kwetsbaarder dan binnen de veilige muren van een museum. Het publiek van zo’n sculptuur is breed en willekeurig: mensen die geen affiniteit hebben met kunst of mensen die jusit op deze plek helemaal geen zin hebben in kunst. Hoe maak je dan iets wat bij iedereen in de smaak valt? Dat is onmogelijk. Maar een kwispelend hondje doet niemand kwaad, en daarom blijft Hildo gewoon zitten waar hij zit: aan het Gustav Mahlerplein.

N.B. Het beeld heeft officieel geen titel, maar is bij wijze van grapje vernoemd naar Hildo Krop, de Nederlandse beeldhouwer die vele sculpturen voor de Amsterdamse openbare ruimte heeft gemaakt.

Meer informatie

Officiële website Tom Claassen: http://www.tomclaassen.com/

Agenda

augustus