Public Art. Amsterdam

Agenda

Ontmoetingsplaats 21ste eeuw

Figuren en Vuur

Ladders

Krijger

Vruchtbaarheid

Totempaal

Mensen op strand met parasol

Monument voor de Vrede

Aardewerk

Zwerm

Blauwe Boog

Jongen met Haan

Papieren Vliegtuigpijl

Schaapjes

Senza Parole

Vleugelvormen

Zonder moeite niets (Het Sieraad)

Herdenkingsmonument voor slachtoffers Tweede Wereldoorlog

De Wending 666/999

Vriendschapsbanden

Boegbeeld

Ankh

Het Molecularium

Vierwindstrekenbrug

Zonder titel (hekwerk poort)

Home is where the heart is: de potkachel

Kunstverkeersborden

Ballonnen

Silhouetten

Muurschildering 50 jaar Molenwijk

Woezels

Flyways

Ontmoetingsplaats

Zilveren Manen

Poort van Nieuwendam

BOLD TOREN BOUWMATERIALEN

Live tour Schrijvers en de Stad: Rashid Novaire

>> Speciale editie<< Live tour Schrijvers en de Stad: Fiep van Bodegom

Live tour met Schrijvers en de Stad: Alma Mathijsen

Schrijvers en de Stad: Chris Keulemans en Massih Hutak

Schip van Slebos

How to Kill a Tree, Edward Clydesdale Thomson

Walid Siti – Framer Framed

Sunday Seminar Pay Attention Please! curating the city

Officiële opening Pay Attention Please!

Fietstunnel station Amsterdam CS

IJ-boulevard

Spanje Monument 

Twee Beelden

De 7 poorten

De Muur

ADM monument

Noordbeeld

Ontmoetingsplaats

Observatorium

De Ceuvel

Gedenkteken Atatürk

NDSM-Werf

Ferrotopia – Stichting NDSM-werf

The First Turk Immigrant or The Nameless Heroes of The Revolution – Framer Framed

Johann Arens – Findings on Palpation (Extended Matter IV) – P/////AKT

Amsterdam Magisch Centrum Kunst en tegencultuur 1967-1970 – Stedelijk Museum Amsterdam

Strike A Pose – Framer Framed

Monument for the White Cube

Monuments to the Unsung – Framer Framed

GET LOST – art route, diverse kunstenaars

Silent Scream – Framer Framed

Ode aan de Bijlmer – CBK Zuidoost

De Appel

Untitled (You Don’t Have To Be Here) 

Brace for Impact, Node #6

Sami

Wegwerphuisje

Groot Landschap

Klimmuur

De Poort van Constant

Tuinen van West

Animaris Rhinoseros Transport

Stapeling omlaag

Tectona Grandis

De Kost en de Baat

Black Waves

De Kies

Staalmanplein

Mijn Kunst 2018 – CBK Zuidoost

Anastasis / ἀνάστασις – Oude Kerk

DOE IETS

Monument tegen Apartheid en Racisme

Nelson Mandela

Nationaal Monument Slavernijverleden

Portret van Jan Pieterszoon Coen, J.L. Vreugde

Hortus Botanicus

Monument for Martin Luther King

Gloei!

Voor de Bijen

Tussentijd

The Black Archives

Industrieel Monument

Corned Beef

Zonder titel, Man en Schaap

City Cells

Het Zandkasteel en de Amsterdamse Poort

Dolle Mina

Anton de Kom

Yellow Wings

De Lange Glijbaan

Zonder titel (Twee Schuine Naalden)

Mama Aisa

Sequin Monument

Monument Bijlmerramp

Tayouken Piss

Now, Speak!

Ruimtestructuur

Gedenkteken Steven van Dorpel

Graffiti Art in Heesterveld

Untitled (You Don’t Have To Be Here) – De Appel

De Waag

Licht

De Oude Kerk

Het Raam

Het Bankje

De Straatstenen

Het Stoepje

De Toeristengroep

Het Reclamebord

De Brug

Geluid

Lucht

De Oude Kerk

Waag Society

We Should Have a Conversation (2018) – De Appel

Zonder titel (Hildo)

Ode to Mingus; Spire; Menhir Tower

Opgelichte stoeptegels

Lady Solid

11 Rue Simon Crubellier

Primum movens ultimum moriens

Zonder titel

Your life is calling

Feestelijke beelden

De Wachter

White Noise

Brettensuite

Het Wiel

Betonreliëf

Under Heaven 02

WOW Amsterdam

Cascoland

Opstandingskerk

2 U’s naar buiten / 2 U’s naar binnen

Horse Chestnut

Zonder titel

Rembo

Mirage

Constructie met I-balken

Constellatie van klimtorens

wild care, tame neglect – Frankendael Foundation

Fiep van Bodegom

Roos van Rijswijk

Alma Mathijsen

Massih Hutak

Chris Keulemans

Rashid Novaire

Stichting NDSM – werf

Kunstroute Zuid

  • permanent
  • toegankelijk

Een kunstwerk in de openbare ruimte is anders dan een kunstwerk in het museum. Kom je een beeld op straat tegen, dan heb je vaak slechts de fysieke informatie overn het object (en de directe omgeving ervan) tot je beschikking voor de interpretatie van het werk. Dit kan het duiden van kunstwerken in de openbare ruimte bemoeilijken. In een museum worden de werken in samenhang met elkaar gepresenteerd, vaak voorzien van informatieve bordjes of een catalogus met achtergrondinformatie. Dit gebrek aan informatie maakt wellicht ook de weerstand tegen sommige publieke kunstwerken zo groot. In dat mysterieuze kan echter ook een kracht schuilen.

Het verschil tussen de publieke en de museumruimte is iets dat Giny Vos maar al te goed heeft begrepen. Voor de KPN-zendtoren op de Zuidas maakte zij het lichtkunstwerk White Noise. Wanneer de avond valt, begint op zo’n 120 meter hoogte een ensemble aan lampjes te flikkeren. Voor het ontwerp van de lichtinstallatie heeft Vos zich verdiept in de functie van een zendmast. Het zenden en ontvangen van boodschappen wordt verhinderd door ruis. White Noise refereert aan de ‘sneeuw’ die je op een oude tv ziet wanneer de communicatie wordt verstoord. Het werk is Vos’ verbeelding van het heelal: de oerknal, een meteorietenregen en vallende sterren. Tegen de achtergrond van het heelal worden de boodschappen door de zendmast ontvangen en verzonden. Om dit te illustreren lichten af en toe cijfers en letters op binnen het werk: verificatiecodes die je als mens in een computer moet invoeren om aan te tonen dat je een mens bent en geen machine. White Noise heeft meerdere betekenislagen die je als passant niet direct begrijpt. Voor dit werk is dat niet nodig, op zichzelf functioneert het ook als een kunstwerk: wanneer je het ziet schitteren in de donkere hemel blijf je als vanzelf even staan en neem je een moment om je te verwonderen.

Vos heeft al veel werk gemaakt voor de openbare ruimte, met licht als regelmatig terugkerend materiaal. Dat kwam voor deze opdracht goed uit, want het gebruik van ondoorzichtig materiaal zou de stralingen van de zendmast verstoren – en dus een letterlijke ruis creëren. Een ambitieuze onderneming is het wel te noemen, een kunstwerk maken op deze hoogte, zonder het functioneren van de zendmast te verstoren. Dit past echter bij KPN, een bedrijf dat afstamt van PTT, een staatsbedrijf dat in de jaren ’20 van de vorige eeuw een van de eerste Nederlandse bedrijven was die door middel van kunst, architectuur en (logo)design een bepaald imago wilden afdwingen. De plaatsing van een kunstwerk op deze zendmast zou je in die traditie kunnen plaatsen. Zo zegt de aard van de opdracht ook iets over het eindresultaat. Inmiddels is de toren in handen van een ander telecombedrijf. De nieuwe eigenaar heeft ervoor gekozen om White Noise te behouden, maar had dat ook niet kunnen doen. Een kunstwerk in de openbare ruimte is ook van dit soort onzekere factoren afhankelijk.

Voor de toevallige voorbijganger is een confrontatie met White Noise wellicht alleen een moment van verbazing of verwondering. De grote hoogte waarop White Noise zich bevindt maakt van het werk een subtiel element, in plaats van een schreeuwende sculptuur die de ruimte overneemt. Voor het publiek dat de context van deze opdracht en het oeuvre van Vos kent, biedt White Noise een aangename verrassing. Dat is nou net het doel van de kunstenaar, en de kracht van het werk: ‘De gelaagdheid moet in een werk zitten, maar je moet het ook op zichzelf kunnen waarderen, zonder dat je mijn verhaal kent.’ Zo is White Noise een geslaagd voorbeeld van de wijze waarop kunst in de publieke ruimte op meerdere niveaus dienstbaar kan zijn aan de blikken die het werk raken.

Meer informatie

White Noise op de officiële website van Giny Vos: http://ginyvos.nl/werken/white-noise

Agenda

augustus