Public Art. Amsterdam

Agenda

Ontmoetingsplaats 21ste eeuw

Figuren en Vuur

Ladders

Krijger

Vruchtbaarheid

Totempaal

Mensen op strand met parasol

Monument voor de Vrede

Aardewerk

Zwerm

Blauwe Boog

Jongen met Haan

Papieren Vliegtuigpijl

Schaapjes

Senza Parole

Vleugelvormen

Zonder moeite niets (Het Sieraad)

Herdenkingsmonument voor slachtoffers Tweede Wereldoorlog

De Wending 666/999

Vriendschapsbanden

Boegbeeld

Ankh

Het Molecularium

Vierwindstrekenbrug

Zonder titel (hekwerk poort)

Home is where the heart is: de potkachel

Kunstverkeersborden

Ballonnen

Silhouetten

Muurschildering 50 jaar Molenwijk

Woezels

Flyways

Ontmoetingsplaats

Zilveren Manen

Poort van Nieuwendam

BOLD TOREN BOUWMATERIALEN

Live tour Schrijvers en de Stad: Rashid Novaire

>> Speciale editie<< Live tour Schrijvers en de Stad: Fiep van Bodegom

Live tour met Schrijvers en de Stad: Alma Mathijsen

Schrijvers en de Stad: Chris Keulemans en Massih Hutak

Schip van Slebos

How to Kill a Tree, Edward Clydesdale Thomson

Walid Siti – Framer Framed

Sunday Seminar Pay Attention Please! curating the city

Officiële opening Pay Attention Please!

Fietstunnel station Amsterdam CS

IJ-boulevard

Spanje Monument 

Twee Beelden

De 7 poorten

De Muur

ADM monument

Noordbeeld

Ontmoetingsplaats

Observatorium

De Ceuvel

Gedenkteken Atatürk

NDSM-Werf

Ferrotopia – Stichting NDSM-werf

The First Turk Immigrant or The Nameless Heroes of The Revolution – Framer Framed

Johann Arens – Findings on Palpation (Extended Matter IV) – P/////AKT

Amsterdam Magisch Centrum Kunst en tegencultuur 1967-1970 – Stedelijk Museum Amsterdam

Strike A Pose – Framer Framed

Monument for the White Cube

Monuments to the Unsung – Framer Framed

GET LOST – art route, diverse kunstenaars

Silent Scream – Framer Framed

Ode aan de Bijlmer – CBK Zuidoost

De Appel

Untitled (You Don’t Have To Be Here) 

Brace for Impact, Node #6

Sami

Wegwerphuisje

Groot Landschap

Klimmuur

De Poort van Constant

Tuinen van West

Animaris Rhinoseros Transport

Stapeling omlaag

Tectona Grandis

De Kost en de Baat

Black Waves

De Kies

Staalmanplein

Mijn Kunst 2018 – CBK Zuidoost

Anastasis / ἀνάστασις – Oude Kerk

DOE IETS

Monument tegen Apartheid en Racisme

Nelson Mandela

Nationaal Monument Slavernijverleden

Portret van Jan Pieterszoon Coen, J.L. Vreugde

Hortus Botanicus

Monument for Martin Luther King

Gloei!

Voor de Bijen

Tussentijd

The Black Archives

Industrieel Monument

Corned Beef

Zonder titel, Man en Schaap

City Cells

Het Zandkasteel en de Amsterdamse Poort

Dolle Mina

Anton de Kom

Yellow Wings

De Lange Glijbaan

Zonder titel (Twee Schuine Naalden)

Mama Aisa

Sequin Monument

Monument Bijlmerramp

Tayouken Piss

Now, Speak!

Ruimtestructuur

Gedenkteken Steven van Dorpel

Graffiti Art in Heesterveld

Untitled (You Don’t Have To Be Here) – De Appel

De Waag

Licht

De Oude Kerk

Het Raam

Het Bankje

De Straatstenen

Het Stoepje

De Toeristengroep

Het Reclamebord

De Brug

Geluid

Lucht

De Oude Kerk

Waag Society

We Should Have a Conversation (2018) – De Appel

Zonder titel (Hildo)

Ode to Mingus; Spire; Menhir Tower

Opgelichte stoeptegels

Lady Solid

11 Rue Simon Crubellier

Primum movens ultimum moriens

Zonder titel

Your life is calling

Feestelijke beelden

De Wachter

White Noise

Brettensuite

Het Wiel

Betonreliëf

Under Heaven 02

WOW Amsterdam

Cascoland

Opstandingskerk

2 U’s naar buiten / 2 U’s naar binnen

Horse Chestnut

Zonder titel

Rembo

Mirage

Constructie met I-balken

Constellatie van klimtorens

wild care, tame neglect – Frankendael Foundation

Fiep van Bodegom

Roos van Rijswijk

Alma Mathijsen

Massih Hutak

Chris Keulemans

Rashid Novaire

Stichting NDSM – werf

Kunstroute De Baarsjes

  • permanent
  • toegankelijk

In het begin van de twintigste eeuw werden in Amsterdam veel oude ophaalbruggen verbouwd om ze platter en breder te maken. Nieuwe vervoersmiddelen deden immers hun intrede, zoals auto’s, trams en bussen, en daarvoor was meer ruimte nodig. Deze vernieuwde bruggen worden vaak gekenmerkt door ornamenten in de stijl van de Amsterdamse School. Voor meer dan twintig bruggen nam stadsbeeldhouwer Hildo Krop (1884-1970) deze taak op zich, waar de Vierwindstrekenbrug er één van is.

Vanaf 1916 tot aan zijn dood in 1970 was Krop verbonden aan de Dienst Publieke Werken van de Gemeente Amsterdam. Krop was in eerste instantie opgeleid tot banketbakker, maar hij besloot zich vanaf 1907 volledig op kunst toe te leggen. Hij volgde lessen in beeldhouwen in Parijs en studeerde in 1911 af aan de Amsterdamse Rijksakademie. Door zijn werk aan het Scheepvaarthuis aan de Prins Hendrikkade liet hij zien dat hij een bekwaam beeldhouwer was en dat zijn moderne opvattingen aansloten bij die van de Amsterdamse School, wat leidde tot zijn aanstelling als stadsbeeldhouwer.

De meeste bruggen waarvoor Krop de beeldhouwwerken leverde, werden ontworpen door de Amsterdamse School-architect Piet Kramer. Dat is ook het geval bij de Vierwindstrekenbrug. Hier liet Krop zich inspireren door de straatnamen van zeerovers en wereldveroveraars in de Admiralenbuurt. Op elke hoek van de brug wordt door een beeldengroep een windstreek gesymboliseerd.

Wat het werk stereotyperend maakt, is dat het een wereldbeeld toont waarbij Europa centraal staat en andere culturen worden versimpeld aan de hand van hun klederdracht. Zo wordt het Noorden vertegenwoordigd door een Inuït voor een iglo, geflankeerd door walrussen. Een halfnaakte Afrikaanse krijger met twee leeuwen naast zich representeert het Zuiden. Het Oosten wordt vertegenwoordigd door een man in blote bast met een Aziatisch uiterlijk, die voor een pagode staat en geflankeerd wordt door twee stoomschepen. Dit wordt weer gecontrasteerd door het Westen, dat vertegenwoordigd wordt door een telefonerende zakenman in pak, met aan weerszijden auto’s.

Een dergelijke stereotypering zou nu felle discussie oproepen. Toentertijd zorgde de brug echter om een andere reden voor ophef. Krop was namelijk niet de enige beeldhouwer die aan deze brug werkte. Een trap naar beneden leidt naar een vrijstaand beeld van een knielende moeder met haar kind, een sculptuur van Jaap Kaas. Even verderop is er een beeld van een ontklede vrouw van de hand van Hubert van Lith tegen de brug aangebracht. Aan de andere kant van de brug zijn aan weerszijden van de trap een tijger en een ijsbeer te vinden van Jan Trapman.

De verschillende beelden toonden weinig samenhang, waardoor de toenmalige wethouder van Kunstzaken het uit artistiek oogpunt onbevredigend vond. Hij oordeelde: “Het werk van deze beeldhouwers is te heterogeen, dan dat het wenselijk is ze op zoo korten afstand van elkaar op verschillende opdrachten te doen uitvoeren. Een dergelijke toewijzing van opdrachten is naar mijn oordeel noch in het belang van de Gemeente, noch in dat van de beeldhouwers zelve”.

Dit incident zou geleid moeten hebben tot een versteviging van Krops monopoliepositie als stadsbeeldhouwer, maar in de jaren dertig was er door de depressie steeds minder behoefte aan beeldhouwwerken. Daarbij raakte de Amsterdamse School als bouwstijl haar leidende positie in Nederland kwijt en maakte het plaats voor de Nieuwe Zakelijkheid. In deze moderne architecturale stijl is beeldhouwkunst geen integraal onderdeel meer van de architectuur, maar zijn de sculpturen autonome, op zichzelf staande kunstwerken geworden.

Beluister ook de podcastaflevering over dit kunstwerk, en laat je meeslepen door de boeiende verhalen achter de werken van kunstroute in De Baarsjes. In de podcast luister je naar gesprekken tussen kunsthistoricus en onderzoeker van deze route, Sietske Roorda, en schrijver Willem Sjoerd van Vliet.

Agenda

october